خشم خداى شدند بافعالى كه كردند ، و غضب از خداى تعالى اراده ى عقاب باشد بمستحقّش . مجمع : گفته‌اند : يعنى مستحقّ غضب خداوندى شدند . فخر : يعنى : پاينده ى در غضب خداوند هستند . « عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ » 112 مجمع : ابو مسلم گفت : چون مسكين ذليل است ، اين كلمه كنايت از خوارى است ، بعضى گفته‌اند : مقصود فقر است چون يهود پيوسته خود را فقير معرّفى مىكنند . نشابورى : مقصود از مسكنت جزيه است و بعضى گفته‌اند : يعنى در مملكتها با بيچارگى بسر مىبرند و از خود حكومت و استقلال ندارند . تفسير الميزان طباطبائى : ظاهر مسكنت آن است كه شخص راهى بخلاصى و آسايش از گرفتاريها نداشته باشد . « وَيَقْتُلُونَ الأَنْبِياءَ » 112 ابو الفتوح : با اينكه يهود مدينه پيغمبرى نكشته بودند چون راضى به عمل پدران خود بودند به آنها اين نسبت داده شده است . « بِغَيْرِ حَقٍّ » 112 نشابورى : كلمه ى حقّ در اين آيه نكره و بىالف و لام آورده شده است چون كشتن پيغمبران در هيچ آئين و دينى حقّ نيست پس در دين خودشان هم بناحقّ انجام مىشده است . نفحة الرّحمن نهاوندىّ : در كافى و عياشىّ نقل شده است از حضرت امام صادق : كه خود نمىكشتند ولى سخن آنها را در همه جا نقل مىكردند و مخالفين آنها را مىكشتند . سخن ما : 1 - در آيات پيش حال مردم در عالم ديگر تقسيم شده بسياه - روى و سفيد روى كه دسته ى دوّم در رحمت خدا هستند ، در اين آيه ممكن است يادآورى و تشويق باشد كه براى شما وسيله ى سپيد روئى آماده است پس غفلت نكنيد و كيمياى سعادت خود را گم نكنيد . 2 - شايد كسى گمان كند : پيروان موسى و عيسى با كتاب و آئين كه ساليان دراز